Papież Franciszek, a właściwie Jorge Mario Bergoglio, urodził się 17 grudnia 1936 roku w Buenos Aires. Ten argentyński duchowny jeszcze do niedawna był arcybiskupem i prymasem Buenos Aires. 13 marca 2013 roku został wybrany papieżem i stał się ósmym suwerennym władcą Państwa Watykańskiego.

Papież o imieniu Franciszek to pierwszy papież, który pochodzi z kontynentu amerykańskiego oraz pierwszy spoza Europy (od czasów papieża Grzegorza III). Jest również pierwszym jezuitą, który został wybrany na papieża. Papież Franciszek posługuje się kilkoma językami: hiszpańskim, niemieckim, włoskim, francuskim, angielskim oraz portugalskim. Ponadto w czasie studiów uczył się także języka łacińskiego oraz greckiego.

Jorge Mario Bergoglio w wieku dwudziestu jeden lat rozpoczął studia w seminarium w Villa Devoto (w pobliżu Buenos Aires). W 1958 roku zdecydował się wstąpić do zakonu jezuitów, gdzie kontynuował naukę w tak zwanych zakonnych domach studiów. W nowicjacie w Chile poznawał nauki humanistyczne, w San Miguel bronił licencjat z filozofii, a w Santa Fe studiował psychologię oraz literaturę. W latach sześćdziesiątych XX wieku był nauczycielem literatury w Colegio de la Inmaculada Concepción w Santa Fe. W tym samym czasie podjął studia teologiczne w San Miguel.

Święcenia kapłańskie przyjął 13 grudnia 1969 roku, natomiast wieczystą profesję złożył dokładnie 22 kwietnia 1973 roku. Po złożeniu ślubów wieczystych Jorge Mario Bergoglio był mistrzem nowicjatu oraz profesorem Wydziału Teologii w Colegio Maximo San Jose w San Miguel. W latach siedemdziesiątych był również członkiem rady jezuickiej w San Miguel oraz prowincjałem jezuitów w Argentynie. Następnie przebywał w Niemczech oraz w Cordobie. We Frankfurcie nad Menem kontynuował naukę teologii.

W 1992 roku Jorge Mario Bergoglio został biskupem pomocniczym Buenos Aires. Pięć lat później był promowany na arcybiskupa. W 1998 roku został również ordynariuszem dla wiernych rytów orientalnych, którzy zamieszkiwali Argentynę. Pełnił także funkcję Wielkiego Kanclerza Katolickiego Uniwersytetu Argentyny.

W 2001 roku papież Jan Paweł II mianował go kardynałem, natomiast podczas konklawe w 2005 roku został wymieniony w gronie papabile (faworytów do następstwa po śmierci Jana Pawła II). Jako kardynał był także członkiem kilku dykasterii Kurii Rzymskiej, między innymi Papieskiej Rady do spraw Rodziny oraz Kongregacji do spraw Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

Od 2005 do 2011 roku pełnił rolę przewodniczącego Episkopatu Konferencji Argentyny (był nim przez dwie trzyletnie kadencje). Przez wiele lat prowadził bardzo skromny styl życia: sam sobie przygotowywał posiłki, a na co dzień korzystał z komunikacji miejskiej.